Probeer deze twee versgebakken aardappelrecepten op Vaderdag

WToen ik opgroeide, deed mijn moeder elke dag wat ze leek op een normale baan, maar nu begrijp ik dat het een prestatie van groot formaat is: ze haalt uit, deelnemers of mijn vader die zonder hulp aan tafel voor ons gezin heeft gegeten van levering, bevriezing.

Ons avondeten was meestal sober, praktisch en repetitief, maar feestdagen en verjaardagen (alle soorten feesten) waren totaal anders. Het beste van alles is dat je verjaardag betekent dat je een spannend menu moet kiezen voor kinderen die leven in een wereld waar volwassenen het beste domineren, en het “omdat ik dat zei” niet voor niets. Je moest de smaak van je cake en het glazuur kiezen, de keuze heb ik niet lichter gemaakt.

Voor feestjes met vrienden bestelde ik vaak taco’s gemaakt van Old El Paso-kruidenpakketten. Een jaar koos ik perzikkleurige schoenmaker in plaats van een verjaardagstaart. Op minstens één verjaardag koos ik een kipschotel die ik vond in een kookboek, waarschijnlijk uit de jaren 60, met een blikje ananas en sojasaus. Het leek me erg gesofisticeerd.

Maar papa veranderde niets aan de menu’s die hij nodig had voor zijn verjaardag of vaderdag. Niemand was bereid het hem te vragen. Tegen die tijd wist mijn moeder dat het antwoord altijd hetzelfde was. Mannen genoten van biefstuk, asperges met hollandaisesaus, dubbelgebakken aardappelen en amandeltaart als toetje.

Biefstuk (nooit een high-end stuk) werd gekookt onder de grill van een oud fornuis en gekookte asperges. Moeder klopte citroenhollandaisesaus met haar handen.Torte was een complex incident met meringue en custardvulling, allemaal overgoten met geroosterde, gesneden amandelen (later geïdentificeerd in mama’s oude groene, “torte” bleek de verkeerde naam te zijn Het plezier van koken Als een crème meringue taart cocaïne).

De aardappelen waren zelfs beter dan de simpele puds die meestal op onze avondmaaltafel verschijnen. Moeder bakte ze zoals gewoonlijk, schepte toen de inwendige organen eruit, pureerde ze, voegde boter en kaas toe en stopte ze terug in het jasje voor de laatste rotatie in de oven.

Voor Nick Hale was dit de hemel op het bord. Ik weet niet waarom die bepaalde combinatie zijn ziel vertelde, maar dat is het zeker. Misschien deed het me denken aan een trendy steakhouse waar hij at toen hij jong was toen hij in Washington woonde als assistent van het congres. Zelfs als we het ons konden veroorloven, was er niets dat een steakhouse kon worden genoemd bij ons in de buurt in onze verre geboorteplaats in Virginia. Het eten bleek erg goed te zijn. Wat zijn reden ook is, hij moet dit menu minstens 40 jaar twee keer per jaar hebben gegeten.

Papa was een gewoon persoon. Elke avond, als hij terugkwam van zijn werk als advocaat in een klein stadje, deed hij zijn schoenen uit, deed zijn das om en ging op onze grote hangende bruine bank zitten. “MacNeil / Lehrer News Hour” ging terwijl mijn vader sliep. Van tijd tot tijd zal hij mij en mijn zus opdracht geven om de konijnenoren aan te passen voor een betere ontvangst. Toen het nieuws voorbij was, was het etenstijd.

Consistentie was van hem. Hij rookte alleen Merit Ultralight. In het weekend maaide ik velden, sleutelde ik aan auto’s, en als ik niet onder de tractor of motorkap zat, zat ik in een oude Morris-stoel in de keuken, te lezen en koffie te drinken.

Ik zeg niet dat pa een eenvoudige man was of nieuwsgierig. Hij leerde over ruimteverkenning en keek graag naar klassieke films. Hij kon allerlei soorten poëzie zingen. En hij genoot ervan om onbekend voedsel te proberen terwijl hij de Indiase curry at die ik meenam van de universiteit en de verfijnde Franse bistro proefde die hem naar Washington bracht. Het is gewoon dat mijn vader altijd mezelf was.

Dat hij altijd hetzelfde feestelijke avondmaal wilde – fluisterend, spoelend, herhalend – nooit gedacht dat ik raar was. Papa was papa, en hij was er altijd, net als papa, net zoveel apparatuur in mijn leven als een oude bruine bank en een moedervlek op zijn rechteroog. Ik wist dat hij me elke keer als ik belde met dezelfde vraag zou begroeten. Ik wist dat hij me altijd advies zou geven (meestal het laatste), of hij nu werd gevraagd of niet. Ik wist dat hij onmetelijk veel van me hield.

Pa veranderde niet totdat hij niet veranderde. Hij leed aan dementie en stierf in 2014. En ik voelde me verward, omdat de vorm van de wereld is veranderd sinds mijn moeder in 2020 volgde.

Nu, zoals ik toen deed, wil ik meestal diversiteit in mijn kookkunsten. Bij het plannen van een wekelijkse maaltijd pak ik vaak een kookboek en blader ik door mijn mobiele telefoon om iets nieuws en interessants te vinden. Voor een feestelijke maaltijd reserveer ik een tafel bij mijn favoriete restaurant. Daar heb je de keuze uit tientallen oogverblindende mogelijkheden.

Maar ik heb onlangs het favoriete avondmaal van een grillige vader gemaakt voor mijn man en mij. Ik miste mijn vader omdat ik de gele saus in de blender deed (in tegenstelling tot mama koos ik voor gemak). En als de oude man niets meer heeft om tegen me te praten als we eten, stop dan.

Ik had het gevoel dat mijn vader me nog steeds wat advies gaf, en het ging verder dan het eten op ons bord. Misschien is het, zoals hij altijd bekend is, goed om te vinden wat je leuk vindt en er zoveel mogelijk van te genieten.

Tweemaal gebakken aardappelen

Schrijver Emily Heil herschept hier het favoriete bijgerecht van haar vader. Deze klassieke dubbelgebakken aardappelen zijn romig, kaasachtig en bevredigend. Het knarsen van de aardappelschillen die in de oven zijn uitgehold is geen vereiste stap, maar het toevoegen van een vulling voorkomt dat de aardappelschillen gaan plakken. Als de aardappelen vol zijn, gaan ze terug naar de oven en wordt de bovenkant lichtbruin. Je kunt de kaas ook veranderen. Probeer Gruyères of Zwitserland.

Opslag opmerking:: Maximaal 2 dagen in de koelkast bewaren. Verwarm ongeveer 10 minuten in een oven op 180°C.

Saab: 8

Actieve tijd: 30 minuten | totale tijd: twee uur

materiaal:

Boen 4 roodbruine aardappelen (elk ongeveer 230 g), droog ze en wrijf ze lichtjes in met plantaardige olie.

130 Scherpe cheddar kaas of Parmezaanse kaas, grof geraspt

Zure room 65g

Volle melk 115ml

2 eetlepels ongezouten boter, zacht

3 groene uien, zowel het witte als het groene deel, in dunne plakjes gesneden en om te serveren (optioneel)

1/2 theelepel fijn zout

Vers gemalen zwarte peper

1 plakje bacon, in stukjes gesneden, om te serveren (optioneel)

Methode:

Plaats het rooster in het bovenste derde deel van de oven en verwarm het voor op 200°C.

Leg de aardappelen in een bakplaat met een grote rand en rooster ze ongeveer een uur of tot de schil bruin wordt en de vork gemakkelijk in het vlees prikt. Leg de aardappelen op een rooster en wacht ongeveer 10 minuten totdat ze voldoende zijn afgekoeld. Laat de oven aan staan.

Snijd elke aardappel verticaal doormidden en leg deze met de snijkant naar boven op het werkvlak. Als de aardappelen nog te heet zijn, gebruik dan een ovenwant of keukenhanddoek om de aardappelen vast te houden.

Schep met een kleine lepel het vlees voorzichtig van elke helft in een middelgrote kom en laat op elke schil 1/2 cm dik vlees achter. Maak je geen zorgen als de huid een beetje scheurt, je kunt ze nog steeds vullen. Leg de velletjes op een bakplaat en zet ze terug in de oven voor ongeveer 10 minuten of tot ze licht krokant zijn.

Prak ondertussen het aardappelvlees met een vork of aardappelstamper tot het zo glad is als je wilt. Als u kaas, zure room, melk, boter of groene uien gebruikt, voeg dan zout en peper toe en roer tot alles goed gemengd is.

Haal de aardappelschillen uit de oven en zet de oven op grill. Til het rek niet op. Houd met een handdoek of ovenwant elk vel stevig in de pan, schep het mengsel in het vel en til het in het midden iets op.

Zet de pan terug in de oven en gril gedurende 10-15 minuten of tot de bovenkant lichtbruin is. Haal de pan uit de oven en bestrooi met groene uien of spek als je hem gebruikt om hem op te warmen.

Voedingswaarde-informatie per portie (½ aardappel) | Calorieën: 209; Totaal vet: 11 g; Verzadigd vet: 7 g; Cholesterol: 32 mg; Natrium: 263 mg; Koolhydraten: 23 g; Voedingsvezels: 2 g; Suiker: 2 g; Eiwit: 7 g.

Deze analyse is een inschatting op basis van de beschikbare ingrediënten en deze bereiding. Het is geen vervanging voor het advies van een diëtist of diëtist.

© © Washington post

Leave a Comment

Your email address will not be published.